Life In Express

It is nearly six months at Express now. Having started my good old journalistic career again, I am seeing the same old used things in a different scenario. This career is still new to me as I embraced it after nearly four years. So many things have changed. I deal with city news, page 2, 3 and 4. Sometimes more work and some other times less. But everyday is definitely a challenge - to coordinate and to see that pages go on time.

Everyday is not a same day here. That's how it is, like it was earlier in DH. The only similarity in both offices is that I am seeing the same kind of news flow. I am working with Adobe Indesign, not Quark to which I am very much used.

Though I took time to adjust to the new environment, it all happened so quickly it seems now. Yet there are so so so many things to learn, to try and to understand in my new innings. With some of my good colleagues leaving the office, the work pressure is increasing day by day.

೨೦೧೦ ಅವಲೋಕನ

ಹ್ಯಾಪಿ ನ್ಯೂ ಇಯರ್. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಾನಿಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೊಸ ವರುಷ ಹೊಸ ಹರುಷ.

ಕಳೆದ ವರ್ಷ ತುಂಬಾ ಘಟನಾವಳಿಗಳ ವರ್ಷ. ವೃತ್ತಿಪರ ಏಳು ಬೀಳು, ಗೊಂದಲ, ಗಜಿಬಿಜಿ, ಗಲಿಬಿಲಿ ಒಂದೇ ಎರಡೇ. ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಯ್ತು. ವಾಕಿಂಗ್ ಒಂದೂವರೆ ತಿಂಗಳು ಕಾಲ ಮಾಡಿದ್ದೂ, ಹೊಸಮನೆ ಆಕಾಶದೀಪ ಕೊಂಡದ್ದು-ಗೃಹಪ್ರವೇಶ, ಸ್ವಲ್ಪ ಓದಿದ್ದು ಬರೆದದ್ದು, ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಸೀಡಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಂಡದ್ದು, ಕೆಲವು ಸಂತೋಷಕರ ವಿಷಯಗಳು. ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಕಳೆದು ಕೊಂಡದ್ದು ಎಲ್ಲ ಆಯಿತು. ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮ ನಡಿಗೆ, ನಿದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯ ಅಂತ ತಿಳಿದದ್ದು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಏನಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ವರ್ಷ. ಪಂಚರಂಗಿ, ರಾಜನೀತಿ, ಮೈ ನೇಮ್ ಇಸ್ ಖಾನ್, ಅಪ್ತರಕ್ಷಕ, ರೋಬೋ, ಇಷ್ಟು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ್ದು. ಆರ್ ಎಂ ಟೀಂ ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಬಿದ್ದದ್ದು ಎಲ್ಲ ನೋಡಿದ್ದು. ಹೊಸ ಹೊಸ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡದ್ದು ಸಾಧನೆಯೇ.

ನೋಡಿ:
http://longevity.about.com/od/lifelongenergy/tp/sleep_myths. htmhttp://longevity.about.com/od/mentalfitness/tp/Mental_fitness.htmhttp://chestofbooks.com/health/natural-cure/The-Hygienic-System-Orthotrophy/Two-Meals-A-Day.html

ಕೈಬರಹ

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕೈನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ವಿರಳವಾಗಿದೆ. ಶೇಕಡಾ ೯೯ ಭಾಗ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಬರೆಯೋಣ ಎಂದು ಕುಳಿತರೆ ಬರೆಯೋಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಬರವಣಿಗೆ ಅಂತು ನೋಡೋ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಕೈಗಳು ಅಭ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲದೆ ಸೋಮಾರಿ ಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು. ಈಗೇನಿದ್ದರೂ ಟೈಪ್ ಮಾಡುವ ಕಾಲವೇ ಹೊರತು ಬರೆಯುವುದಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತಾಗಿದೆ. ಆದರೂ ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಆನಂದ ಟೈಪ್ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆಯೇ.

ಆ ದಿನ ಬರೆಯಲು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೆ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು ಬರೆಯುವುದೇ ಚಂದ ಅನ್ನಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು ಬರೆದೆ. ಇದು ನನ್ನ ಅಕ್ಷರವೇ ಎನ್ನಿಸಿತು. ಹಿಂದೊಂದು ದಿನ ಎಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೊಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ನಾನು. ಆದರೆ ಇಂದು ನನಗೆ ನನ್ನ ಕೈಬರಹವನ್ನು ನೋಡಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನಾದರು ಬರೆಯೋಣ ಅಂತ ಕುಳಿತರೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಕೂರಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಲೇಖನ ಬರೆದು ಕಲಿಸಲು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಬರೆದದ್ದು ಉಂಟು. ಇಂದು ನಾಲ್ಕು ಸಲ ಇರಲಿ ಒಮ್ಮೆಯೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೊದಲ ಕಚೇರಿ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೈನಲ್ಲಿಯೇ ಬರೆದು ಕೊಡಬೇಕಿತ್ತು. ಮೊದಲನೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ಒಂದೇ ತಿಂಗಳಾದರೂ ದಿನವೂ ಬರೆವ ಕೆಲಸವೇ. ಮೊದಲು ನಾವು ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಟೈಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲೊಂದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಬರೆದದ್ದು. ನಂತರ ನಾನೊಂದು ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಸೇರಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೈನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೆಚ್ಚೆನ್ನಿಲ್ಲವಾದರೂ ಪ್ರೂಫ್ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಪೆನ್ ಬಳಸಲೆಬೇಕಿತ್ತು.

ನಂತರ ನಾನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲೆ ಮೊದಮೊದಲು ಬರೆದ ಲೇಖನಗಳನ್ನ ಕೈನಲ್ಲೇ ಬರೆದು ಟೈಪ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ನಂತರವನ್ತು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಕೈಬರಹ ಸಂಪೂರ್ನವಗಿಯೇ ನಿಂತಿತು ಎನ್ನಬೇಕು. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಕೈಬರಹಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಿಂದ ಎಲ್ಲವು ಯಾಂತ್ರಿಕ ಎನ್ನುವಂತೆ ಆಗಿದೆ. ಆದರೂ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಆನಂದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಟೈಪಿಸಿದಾಗ ಸಿಗುವುದೇ? ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಉತ್ತಮ ಅಭ್ಯಾಸವಿದೆಯೇ?

ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಹಾಗೆ

ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಹಾಗೆ. ಬರುತ್ತವೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಗಾಳಿ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿನ ನೀರನ್ನು ದಂಡೆಗೆ ತಂದು ಬಡಿದು ಅಲೆಯೆಬ್ಬಿಸುವ ಹಾಗೆ ದಿನ ನಿತ್ಯ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳು ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಂಬ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆ.

ಅದೇ ಭೂಮಿ ಅದೇ ಬಾನು ಈ ನಯನ ನೂತನ ಅದೇ ದಾರಿ ಅದೇ ತಿರುವು ಈ ಪಯಣ ನೂತನ

ಇಂದಿನ ವಿಶೇಷ : ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಜಾಗವನ್ನು ಸತತ ಎಂಟನೇ ಬಾರಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದು. ಕಳೆದ ಎರಡು ವರುಷ ೮ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ದಾಖಲೆ ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ. ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲೂ ಹೀಗೆ ಜಾಗ ಬದಲಾಯಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದೇ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ. ಮುಖ್ಯ ಕಚೇರಿ - ಕೇಂದ್ರ ಕಾರ್ಯಾಲಯ - ದಲ್ಲಿ ಗ್ರೌಂಡ್ ಫ್ಲೋರ್, ಮೊದಲ, ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ತಾರಸಿ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ (೨೦೦೭ ಜುಲೈ- ಅಕ್ಟೋಬರ್, ೨೦೦೯ ಮೇ ನಿಂದ ೨೦೧೦ ಮಾರ್ಚ್) ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕಾರ್ಯಾಲಯ-೨ರಲ್ಲಿ ನೆಲ ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಅಂತಸ್ತು (೨೦೦೭ ಅಕ್ಟೋಬರ್ - ೨೦೦೯ ಮೇ) ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಕೆಲಸ ಒಂದೇ. ಆದರೆ ಜಾಗ ಮತ್ತು ವಾತಾವರಣ ಬೇರೆ ಬೇರೆ. ಈಗ ಹೊಸ ಜಾಗ. ಹೊಸ ವಾತಾವರಣ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂದೂ ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಹೊಸತು ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಟೀಂ ನ ಇತರರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಒಂದು ಅಹಿಸ್ಚಿತ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ನಾನು ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಟೀಂ ಗೆ ಟೀಂ ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಾನು ನನ್ನ ಒರಿಜಿನಲ್ ಟೀಂ ಜೊತೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶಿಫ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ಈ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ -

ಅದೇ ಭೂಮಿ ಅದೇ ಬಾನು ಈ ನಯನ ನೂತನ ಅದೇ ದಾರಿ ಅದೇ ತಿರುವು ಈ ಪಯಣ ನೂತನ ನನ್ನ ಮೋಡ ನನ್ನ ಹಾಡು ನನ್ನ ಕನಸೇ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡು ನನ್ನ ಚೆಲುವಿನ ನಂದನ ಏನು ಮಧುರ ಈ ಬಂಧನ ....

ವಿವೇಚನೆ

ಇಂದು ಬಹಳ ದಿನಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನು. ಸುಮಾರು ೩ ತಿಂಗಳುಗಳ ಬಳಿಕ. ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆನೋ ಬಹಳ ವಿಷಯಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಯತ್ನದ ಕೊರತೆ. ನಾವು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುದಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದರೆ ಚೆನ್ನ. ನಮ್ಮ ಸಹಜ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳು ಚಂದ, ಕನ್ನಡ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಅಂದ. ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಅಕ್ಶರರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಲು ನಮ್ಮ ಆಡುನುಡಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ನುಡಿ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಯಾವ ಭಾಷೆಗೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ತುಂಬಾ ಬೆಳೆದಿದೆ. ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅಪಾರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಹೊಸ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಭಾಷೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುವುದು ಚಂದದ ಕನ್ನಡವೆನಲ್ಲ. ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಲಿಖಿತರೂಪದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯದೆ ಬರೆಯುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಸುದ್ದಿಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರ ವಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಯಾರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ಅಕನ್ನಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆಡುನುಡಿಗೆ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ಸರಿ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ರೀತಿ ನೀತಿ ಸಂವೇದನೆ ಬೇಡವೇ? 'ಗೂಸ' 'ಧರ್ಮದೇಟು' ಇತ್ಯಾದಿ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ ಸರಿಯೇ? ಕೇವಲ ಬಹುಜನರನ್ನು ತಟ್ಟಲು ಈ ರೀತಿ ಶಾರ್ಟ್ ಕಟ್ ಸರಿಯೇ? ತರವೇ?

I started walking again

Walking is one of my favorite pastimes and an all round excercise - a complete fitness regimen. I was a regular walker for two-three years. I cultivated walking as my main form of physical excercise since almost eight now.

Walking is indeed a great excercise. I used to go to office after walking. It was mainly inspired by my aunty, uncle and grandfather. I was the last one to go for walking in my aunty's house. It started with half an hour walking. My uncle, aunty and grandfather would go for walking before dawn. I used to go, in the beginning, from 6.15 to 6.45 am, then come home take bath, worship, have breakfast and leave home by around 8.15 taking lunch box. This was in 2001 when I was working for a magazine aimed at those appearing for civil services exams and students (It's another thing I used to read this magazine Dikschoochi when I was a student).

When I joined a daily newspaper office, I continued it with diet too for sometime when I found my weight was increasing. This was on 2002. Mention must be made of an article I wrote for Jeevanadi health mangazine in 2003 after reaping the benefits of walking. Subsequently it was, to my surprise, published in a book on walking. The later years saw me walking for about 40 minutes, jogging (2004 thanks to Olympics sportspersons) and then came a period of full stop. Three to four years no walk. The Mini Park was good for walk and there used to be rush of walkers even at 8.

I got married, started my own family then I started walking again. Juggling with shifts, it continued and was synonymous with 'Bel Belagge Belagere', Ravi Belegere's Good Morning Programme on FM Rainbow (2006 end-2007 beginning). It was fruitful. I changed the job, it was a general shift job but I could not walk. Here and there, some efforts were made in early 2008 for a week early in the morning from 5.50 to 6.30 but no. The park was at some distance say some 10 minutes from my house.

I changed my place of location in September 2009 and started again walking which I thought I would be committed for life, at least 10 minutes, if not for 30 mins (That's the minimum doctors suggest) but no. The park is just a 5 minutes walk, almost on the backside of my house I should say. After some 10 days, I fell ill and stopped. Then no, then yes. This has been an up and down journey all along in the last eight years. But I am certain that walking had helped me a lot as my favorite fitness regimen for over 2 years and will certainly help me now and in the years to come.